Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λίστες



Λίστες. Αγαπημένες μυστικές πύλες. Γιατί συστοιχίζουν κάτω από το ίδιο φως φάλαγγες μαρτύρων, υπό την πρόφαση κάποιας κοινής ιδιότητας των τελευταίων. Δημιουργώντας έτσι συμπυκνώσεις όντων. Μέσω των οποίων συμπυκνώσεων, ο εναργής παρατηρητής ανοίγεται προς αυτά τα όντα που τις απαρτίζουν, και μέσω αυτών, στο παν. Οι κατάλογοι ως αλληλουχία κρυφών παραθύρων. Επάλληλα μυστικά περάσματα. Σειρά ξεχασμένων διαδρόμων. Στέκεσαι πίσω από κάθε πόρτα και λες τη μαγική φράση: «Άνοιξε κουδούνα!» Και κάθε φορά περνάς Αλλού.

Ας μελετήσουμε τη λίστα German Occupation Definitions - English Translations με περίπου 1.500 ονομασίες επαγγελμάτων. Τον κατάλογο τον έφτιαξαν και τον χρησιμοποιούσαν οι ναζί στο Μπόρισλαβ και στο Μαουτχάουζεν. Κάθε επάγγελμα κι ένας κόσμος. Κάθε κόσμος και μια ειδικότητα και κάθε ειδικότητα ένας άνθρωπος κι άλλοι άνθρωποι, πολλοί άνθρωποι, κι ο καθένας τους με μια προσσδοκία κι έναν λόγο να κάνει τη δουλειά που κάνει, κι έναν τρόπο, από κάπου θα την έμαθε, δε μπορεί, και κάπως θα την κάνει, ο καθένας αλλιώς, κι ο κάθε κρατούμενος ένας άλλος κόσμος, και να μπροστά ένα σύμπαν ανοιχτό. Μετριώνται τ’ αστρα; Ή μήπως γίνεται να περιγραφούν;

Η πιο αγαπημένη λίστα: ο σκουπιδότοπος. Εκεί, η κοινή ιδιότητα των λημμάτων είναι «απόρριμμα». Οπότε η λίστα παραμένει ανοικτή σε οτιδήποτε. Για πάντα. Σ’ αυτήν μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενταχθεί ό,τι απορρίπτεται. Έτσι, μέσα σ’ έναν σκουπιδότοπο μπορεί κανείς να συλλογίζεται αενάως, εξετάζοντας το κάθε τι που πιάνει το μάτι, μελετώντας την ιστορία του, και το κυριότερο: ακουμπώντας τους ανθρώπους του, εκείνους που το άγγιξαν.

Άλλη αγαπημένη λίστα: το ψηφιδωτό. Υπό την ιδιότητα της ψηφίδας, του κόσμου τα ετερόκλητα κομματάκια συνωστίζονται κατά χρωματικές ομάδες, δίνοντάς μας, όπως και στους σκουπιδότοπους, τη δυνατότητα να θαυμάσουμε την αρμονία του σύμπαντος. Η πολυμορφία είναι πηγή ενότητας, ήξεραν οι βυζαντινοί.

Είμαι από κείνους που βρίσκουν τους τηλεφωνικούς καταλόγους γοητευτικούς και που κατ’ επανάληψη περνούν χρόνο μελετώντας τους. Όπως και τα λεξικά. Τα βρίσκω συναρπαστικά αναγνώσματα. Οπότε υποθέτω ότι εκ των πραγμάτων η ταπεινότης μου ταξινομείται στους «ταλιμπάν του γυμνού λιστογραφικού αναλεκτισμού».

Σιγά το κακό! Κι αυτή μια λίστα είναι…







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Super flumina Babylonis

Super flumina Babylonis ilic sedimus et flevimus dum recordaremur tui, Sion in salicibus in medio eius suspendimus organa nostra. Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθίσαμε και κλάψαμε ενώ σε αναθυμόμασταν, Σιών (και) πάνω στις ιτιές, καταμεσής (της Βαβυλώνος) κρεμάσαμε τα όργανά μας. Πρόκειται για τους στίχους από τον Ψαλμό 136 κατά την εβραϊκή αρίθμηση (137 στη Βουλγκάτα), διάπυρη στιγμή του διωγμού, παρακάτω στη Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα: Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών· ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Οι Εβραίοι είναι εξόριστοι στους ποταμούς της Βαβυλώνας. Υποδουλωμένοι πλέον, θυμούνται την Ιερουσαλήμ και θρηνούν. Κι εκεί, στη Βαβυλώνα, πάνω στις ιτιές, κρεμούν το τραγούδι τους και δε θα το ξαναπιάσουν. Γιατί αυτοί που τους έφεραν εκεί, τους ζήτησαν να ψάλουν ιερά τραγούδια. Και τους έλεγαν: ψάλετέ μας τα ιερά άσματά σας, της Σιών. Κι οι Εβραίοι έλεγαν: πώς θα ψάλουμε εδώ τα ιερά μας άσματα; εδώ, στην...

Αρτινή

Είναι περίπλοκο, γι’ αυτό δώσε βάση: Η Αλίφε είναι ήταν —και είναι— μια πόλη της Ιταλίας, στην Καζέρτα, δηλαδή στην Καμπανία. Ο οικισμός στους γύρω λόφους βρίσκεται εκεί απ’ την Εποχή του Σιδήρου και δώθε. Πα να πει, χοντρικά, απ’ τον δέκατο αιώνα κι ύστερα. Απ’ όταν η παράδοση θέλει τον Ιησού του Ναυή να οδηγεί τον λαό μέσα στη Χαναάν. Απ’ τον καιρό που στην Αίγυπτο περνάμε στην εικοστή Δυναστεία και τον Ραμσή Γ΄ – στα μπερδέματα με το ιερατείο και στις απεργίες στο Σετ Μάατ, τον Τόπο της Αλήθειας – στο σημερινό Ντέιρ ελ-Μεντίνα. Από τόσο παλιά. Πάνω κάτω, πάντα, εντάξει; Σαμνιτικό όνομα η Αλίφε. Τι θα πει Σαμνιτικό, θα μου πεις τώρα: το Σάμνιον ήταν περιοχή στη Νότια Ιταλία, έτσι το λέγαν οι ξένοι, οι ίδιοι λεγόντουσαν Σαφινείς, συγγενείς των Σαβίνων, πα να πει ινδοευρωπαίοι, οσκικά μιλούσαν, πολέμησαν κατά της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, συμμάχησαν με τον Πύρρο της Ηπείρου, βίος και πολιτεία, κι ύστερα εξεγέρθησαν στον Κοινωνικό Πόλεμο, αλλά ο Σύλλας τούς αποδεκάτισε – Σαμν...