Γ ράφει, που λες, φίλος τη σκέψη του σε βινιετούλα, μια σύντομη φρασούλα, σαν απόφθεγμα, από κείνες που γράφουμε μέσα σε χρωματιστό παραλληλόγραμμο στον τοίχο μας στο φέισμπουκ: «Το πρόβλημα δεν είναι οι θρησκείες, αλλά το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο». Και έτερος φίλος εις απάντησιν προτείνει στα σχόλια: «Μα αν υπήρχε υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο δεν θα υπήρχαν οι θρησκείες ως μια ωραία διαχρονική και συνήθης αιτία πολέμου. Θα τις διδασκόμαστε στις “φιλοσοφικές” εκδοχές τους. Δεν θα κάναμε θρησκευτικά και κατηχητικό αλλά θρησκειολογία.» Βέβαια, με δυο τόσο σύντομες φρασούλες, τίποτε δεν είναι απόλυτα σίγουρο, πώς ακριβώς σκέφθηκαν οι γράψαντες. Αλλά η συζήτηση γύρω από αυτά τα θέματα είναι πολύ παλιά, και τέτοιου τύπου φράσεις δεν ακούγονται για πρώτη φορά. Εμείς θα πάρουμε την πρωτοβουλία —ελπίζουμε να μας το συγχωρέσουν οι φίλοι— να τις αποσυνδέσουμε από τα πρόσωπα. Με βάση τον ευδιάκριτο ιδεότυπο, με βάση αυτό που νομίζουμε ότι εννοούν, θα προχωρήσουμε στις δικές μας σκέψεις. Από την πρ...
Αν ξεκινήσεις να πληκτρολογείς «αυτός» στο Γκουγκλ, θα σου βγάλει αυτόματη συμπλήρωση και πρώτη επιλογή «αυτόσ ο άνθρωποσ αυτόσ». Έτσι ακριβώς, μ’ αυτήν την ορθογραφία, το έχει συλλάβει η μηχανή. Πληκτρολογημένο από χιλιάδες ανυπόμονα δάχτυλα, εκατομμύρια, που σιγά μη σταθούν να ξεχωρίσουνε το «σ» από το «ς». Αυτόσ ο άνθρωποσ αυτόσ, που περπατάει πάντα σκυφτός και δεν μιλάει σε κανένα, και κλαίει κλαίει κλαίει για μένα. Εντάξει. Δεν λέει τίποτε από μόνο του να φαντάζεσαι ότι κάποιος άνθρωπος περπατάει πάντα σκυφτός και κλαίει για σένα. Γιατί, τον φαντάζεσαι, έτσι δεν είναι; Όχι πως βλέπεις τώρα δα κάποιον άνθρωπο σε τέτοια κατάσταση μπροστά σου. Πλάσμα του μυαλού είναι. Σενάριο και σκηνοθεσία δικά σου. Πλάθεις με τη φαντασία σου μια τέτοια σκηνή, και την παίζεις. Έναν τέτοιον άνθρωπο. Αλλά, αν σε ρωτούσα, γιατί ρε παιδί μου φαντάζεσαι ότι ο άνθρωπος αυτός περπατάει σκυφτός και κλαίει για σένα; Τι θα πει γιατί, θα μου πεις. Έτσι, μου ’ρθε. Βεβαίως, θα σου πω εγώ. Αλλά γιατί δε σου ’ρθε ...