Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σημεία



Καὶ ἐκόντευε νὰ παρέλθῃ ἡ μέρα τῆς πεντηκοστῆς, καὶ ἦσαν ἅπαντες μαζεμένοι ὁμόθυμοι. Καὶ ἐγένετο ἐξαίφνης ἐξ οὐρανοῦ ἦχος, ὥσπερ πνοὴ βιαία νὰ ὁρμᾷ ὁποῦ ἦσαν καθήμενοι, καὶ ἐγέμισεν ὁ οἶκος ὅλος. Και ὡσὰν να ἐξεχωρίστηκαν γλῶσσες φωτιᾶς, ἔκατσε καθεμιὰ στὸν καθένα τους, κι ἐγέμισαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν λαλιαῖς ἄλλες, καθὼς ποὺ τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς καὶ μιλοῦσαν.

Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ κατοικοῦσαν Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους ὑπὸ τὸν ἥλιον. Γενομένης δὲ τῆς βοῆς ταύτης, ἐμαζεύθη πλῆθος. Καὶ τὰ ἔχασαν, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος στὴν δική του τὴν λαλιὰν νὰ τοῦ μιλούν. Κι ἐξίσταντο πάντες κι ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους: καλὰ, Γαλιλαῖοι δὲν εἶναι πάντες αὐτοὶ οἱ λαλοῦντες; πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τη δική του τὴν λαλιά, τὴν μητρική;

Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς Κυρήνης, καὶ οἱ παρεπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες – ὅλοι ἔλεγον: πῶς τοὺς ἀκούομεν νὰ λαλοῦν σταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ; Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἠπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· τί ’ναι τώρα ἐτοῦτο; Κι ἄλλοι, χλευάζοντες, ἔλεγον: εἶν’ τὸ κρασὶ ποὺ ὀμιλεῖ.

Ἐστάθηκε δὲ ὁ Πέτρος καὶ οἱ ἕνδεκα, καὶ ὕψωσε τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ εἶπεν: ἄνδρες Ἰουδαῖοι, κι ὅλοι οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ, τοῦτο νὰ γνωρίζετε, κι ἀκοῦστε τὰ λόγιά μου: οὐ γάρ, ὡς ἐσεῖς νομίζετε, οὐ γὰρ μιλάει το κρασί – ἡ ὥρα εἶναι πρωινή. Αὐτὸ ποὺ βλέπετε εἶναι τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ τὰ θεῖα λαλοῦντος Ἰωήλ: «Καὶ θά γίνῃ ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, καὶ θα ἐκχύσω ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου, καὶ θὰ ὀμιλήσουν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ οἱ υἱοί σας καὶ αἱ θυγατέρές σας. Καὶ οἱ νεανίσκοί σας θά ’χουν ὁράματα, καὶ οἱ πρεσβύτεροί σας ὄνειρα θὰ ἰδοῦν. Καὶ ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις θα ἐκχύσω ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου, καὶ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ θὰ ὀμιλήσουν.

»Θὰ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, αἷμα καὶ πῦρ καὶ σύννεφα καπνοῦ· καὶ πρὶν νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἡ ἐπιφανής, ὁ ἥλιος θὰ γίνῃ σκότος καὶ ἡ σελήνη αἷμα. Καὶ θὰ γίνῃ: πᾶς ποὺ θὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ὄνομα Κυρίου, θὰ σωθῇ.»

Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, συνέχισεν ὁ Πέτρος, ἀκοῦστε τοὺς λόγους τούτους: τὸν Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, ἄνδρα ἀπὸ θεοῦ, μὲ δυνάμεις καὶ μὲ τέρατα καὶ μὲ σημεία ἀποδεδειγμένον, σημεία ποὺ μέσῳ αὐτοῦ ἐποίησεν ὁ θεὸς ἀνάμεσά σας —οἱ ἴδιοι τὰ ξεύρετε—, αὐτὸν τὸν ἄνδρα ποὺ μὲ τὴ βούληση τοῦ θεοῦ καὶ μὲ τὴν πρόβλεψή του σᾶς δόθηκε, αὐτὸν διὰ χειρῶν ἀνόμων σταυρώσαντες φονεύσατε. Αὐτὸν ὁ θεὸς ξεγέννησε τὸν θάνατον καὶ τὸν ἀνέστησεν. Ὅτι οὐχ ἦτον δυνατὸν ὁ θάνατος νὰ τὸν συγκρατήσῃ.

Ἀκούσαντες δὲ αὐτοὶ συγκινήθησαν ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ εἶπον πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους μὲ κατάνυξιν: τώρα τί ποιήσομεν, ἄνδρες ἀδελφοί;

Πέτρος δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς: μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ λάβετε τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιὰ σᾶς γίνεται ἡ ἐπαγγελία, καὶ γιὰ τὰ τέκνα σας. Καὶ γιὰ ὅποιον στέκεται μακράν, ὅσους κι ἂν προσκαλέσῃ ὁ Κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν.

Καὶ μὲ ἄλλα λόγια, ἀκόμη περισσότερα, μαρτυροῦσε καὶ τοὺς καλοῦσε λέγων: σωθεῖτε ἀπὸ τῆς γενεᾶς τῆς στρεβλῆς ταύτης. Κι αὐτοὶ ἀσμένως ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ, ἐβαπτίσθησαν. Καὶ προσετέθησαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαὶ μπορεῖ καὶ τρισχίλιαι. Κι ἔμεναν προσκαρτεροῦντες τὴν διδαχὴν τῶν ἀποστόλων καὶ τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν κλάσιν τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς.

Ἐγένετο δὲ πάσῃ ψυχῇ φόβος, πολλά τε τέρατα καὶ σημεῖα διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο. Πάντες δὲ οἱ πιστεύσαντες ἦσαν μαζὶ καὶ τὰ εἶχον ἅπαντα κοινά. Κι ἐπώλουν τὰ κτήματα καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ διεμοίραζον αὐτὰ τοῖς πᾶσι, κατὰ τὴν χρείαν ποὺ εἶχεν ὁ καθείς. Καὶ καθ᾿ ἡμέραν προσκαρτεροῦσαν ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ. Ἔκοβαν κατ᾿ οἶκον τὸν ἄρτον, μοιράζονταν τὴν τροφὴν ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἁπλότητι καρδίας, κι αἰνοῦσαν τὸν θεὸν. Κι εἶχαν τὴν χάριν ὅλου τοῦ λαοῦ.

Ὅ δὲ Κύριος προσέθετε τοὺς σῳζομένους καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ.


---------------------------------

++ἔτει σωτηρίῳ ͵βκεʹ· Κύριε, φύλαττε.++








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Super flumina Babylonis

Super flumina Babylonis ilic sedimus et flevimus dum recordaremur tui, Sion in salicibus in medio eius suspendimus organa nostra. Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθίσαμε και κλάψαμε ενώ σε αναθυμόμασταν, Σιών (και) πάνω στις ιτιές, καταμεσής (της Βαβυλώνος) κρεμάσαμε τα όργανά μας. Πρόκειται για τους στίχους από τον Ψαλμό 136 κατά την εβραϊκή αρίθμηση (137 στη Βουλγκάτα), διάπυρη στιγμή του διωγμού, παρακάτω στη Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα: Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών· ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Οι Εβραίοι είναι εξόριστοι στους ποταμούς της Βαβυλώνας. Υποδουλωμένοι πλέον, θυμούνται την Ιερουσαλήμ και θρηνούν. Κι εκεί, στη Βαβυλώνα, πάνω στις ιτιές, κρεμούν το τραγούδι τους και δε θα το ξαναπιάσουν. Γιατί αυτοί που τους έφεραν εκεί, τους ζήτησαν να ψάλουν ιερά τραγούδια. Και τους έλεγαν: ψάλετέ μας τα ιερά άσματά σας, της Σιών. Κι οι Εβραίοι έλεγαν: πώς θα ψάλουμε εδώ τα ιερά μας άσματα; εδώ, στην...