typographos

Creo en Dios, Padre todopoderoso, Creador de cielo y tierra. Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, Ποιητήν ουρανού και γης. Μίσα Κριότζα ή Μίσα Κριόσα στα castellano rioplatense , τα ισπανικά της Αργεντινής και της Ουρουγουάης. Κρεολή Λειτουργία. Λειτουργία στην τοπική γλώσσα. Μια από τις πρώτες Λειτουργίες που γράφτηκαν αμέσως μετά τη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο του Βατικανού ( Βατικανό II , 1962-1965) κατά την οποία, μεταξύ άλλων, αποφασίστηκε να επιτραπεί η χρήση τοπικών καθομιλουμένων στους ναούς αντί της μέχρι τότε χρησιμοποιούμενης λατινικής. Τα μέρη, πάντρεμα του λατινικού τυπικού και τοπικών λαϊκών υφών: Kyrie ( Vidala – Baguala ), Gloria ( Carnavalito – Yaravi ), Credo ( Chacarera trunca), Sanctus (Carnaval cochabambino) και Agnus dei ( Estilo pampeano ). Ariel Ramírez (1921-2010). Συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας. Γιος Ισπανού δασκάλου, μετανάστη στην Αργεντινή. Μελετητής της αργεντίνικης μουσικής. Κατά παρότρυνση του θρυλικού Atahualpa Yupanqui , παράλληλα με ...

En aquel entonces los autobuses eran azules. Azul oscuro para ser exactos, y desde la altura de las ventanillas hacia arriba, blanco. Tenían una tripulación de dos personas – un conductor y un cobrador. Ambos llevaban algo por lo general gris y una gorra con una negra visera que brillaba. Para el joven de la foto, el dilema no tenía solución: ¿qué quería ser de mayor? ¿Conductor o cobrador? Porque fíjate que el conductor tenía competencias. Primero, aquel enorme volante que para poder girar el vehículo en un cruce, tendría que darle vuelta, y vuelta, y vuelta… Inclinando el cuerpo hacia adelante para lograr agarrarlo por la parte más lejana y enderezando el cuerpo para poder girarlo, y vuelta a inclinarse y otra vez a enderezarse, como si estuviera remando, y dale que te dale… Firme y vigorosamente… Muchas vueltas. Y cuando por fin lograba darle al vehículo la dirección deseada, revertir el enorme volante era algo todavía más mágico: aflojaba la presión sobre el volante y este empezaba...

Ραμίρες και Λούνα και πάλι: Ariel Ramírez , Félix Luna : Navidad Nuestra . Τα Χριστούγεννά μας. Στον Άη Γιάννη τον Καθολικό , στο Ψυχικό. 12 Δεκεμβρίου 2019. Αυτή τη φορά με τη Μικτή Χορωδία Δημοτικής Κοινότητας Ψυχικού & την Ορχήστρα Εγχόρδων Ψυχικού ( Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ψυχικού «Η Ευτέρπη» υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Τάσου Ξηράκη ) και με τη σύμπραξη της « Eklipsis Vocal Ensemble » και της «Coro da Camera». Επιμέλεια γλώσσας (castellano rioplatense) Κωνσταντίνος Παπαλέξης . Τραγούδι: Αλεξάνδρα Μητσοπούλου και Μανώλης Λορέντζος . Μπαγκέτα: Κωστής Κωνσταντάρας . Χριστουγεννιάτικη καντάτα σε έξι μέρη, σε έξι λαϊκά μουσικά ύφη: 1. La anunciación – Ο ευαγγελισμός – Chamamé 2. La peregrinación – Το προσκύνημα – Huella 3. El nacimiento – Η γέννηση – Vidala catamarqueña 4. Los pastores – Οι βοσκοί – Chaya 5. Los reyes magos – Οι τρεις μάγοι – Takirari 6. La huida – Η φυγή – Vidala tucumana Άοκνος συνθέτης ο Ραμίρες με τουλάχιστον 300 συνθέσεις στο ενεργητικό του, αλλ...

Creo en Dios, Padre todopoderoso, Creador de cielo y tierra. Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, Ποιητήν ουρανού και γης. Μίσα Κριότζα ή Μίσα Κριόσα στα castellano rioplatense , τα Ισπανικά της Αργεντινής και της Ουρουγουάης. Κρεολή Λειτουργία. Λειτουργία στην τοπική γλώσσα. Μια από τις πρώτες Λειτουργίες που γράφτηκαν αμέσως μετά τη Δεύτερη Οικουμενική Σύνοδο του Βατικανού (Βατικανό II, 1962-1965) κατά την οποία, μεταξύ άλλων, επετράπη η χρήση τοπικών καθομιλουμένων αντί της μέχρι τότε χρησιμοποιούμενης Λατινικής κατά τη Θεία Λειτουργία. Τα μέρη, πάντρεμα του Λατινικού τυπικού και τοπικών λαϊκών υφών: Kyrie (Vidala – Baguala), Gloria (Carnavalito – Yaravi), Credo (Chacarera trunca), Sanctus (Carnaval cochabambino) και Agnus dei (Estilo pampeano). Ariel Ramírez (1921-2010). Συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας. Γιος Ισπανού δασκάλου, μετανάστη στην Αργεντινή. Μελετητής της Αργεντίνικης μουσικής. Κατά παρότρυνση του θρυλικού Atahualpa Yupanqui , παράλληλα με τις μουσικές του σ...