スパイロ

スパイロ: Δεν είναι γράμματα! Δεν είναι αλφάβητο! Είναι συλλαβογράμματα. Δηλαδή κάθε γράμμα και μία συλλαβή.

Έτσι δουλεύει το σύστημα: κα, κε, κι, κο, κου, ας πούμε, και μετά μα, με, μι, μο, μου, κι ύστερα σα, σε, σι, σο, σου, και πάει λέγοντας. Για κάθε σύμφωνο, πέντε συλλαβογράμματα, ένα με α, ένα με ε, με ι, με ο, και με ου. Έτσι γράφονταν τα ελληνικά πριν τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια στην Κνωσό και στις Μυκήνες. Γραμμική Β. Κι έτσι γράφονται κάποιες γλώσσες και σήμερα, όπως η αμχαρική. Σημιτική αφροασιατική γλώσσα, επίσημη της Αιθιοπίας.

Δύο τέτοια συλλαβάρια, και όχι ένα παρακαλώ, χρησιμοποιούν και τα γιαπωνέζικα. Την Χιραγκάνα και την Κατακάνα. Κι ακόμη χρησιμοποιούν και κάμποσες χιλιάδες γράμματα - λεξούλες, τα λογογράμματα, τα Κάντζι – έτσι τα λένε. Όλα αυτά, μαζί κι ανακατεμένα. Στην ίδια φράση βρίσκεις κι απ’ τα τρία. Χιραγκάνα, Κατακάνα και Κάντζι. Πώς τα μαθαίνουν όλ’ αυτά, να τα διαβάζουν και να τα γράφουν; Ε, γραμματιζούμενος στα ιαπωνικά σημαίνει κάτι τις παραπάνω. Είναι να ξέρεις τέσσερεις - πέντε χιλιάδες τέτοια γραμματούλια.

スパイロ, λοιπόν. Είναι ιαπωνικά συλλαβογράμματα. Αυτά είναι που μας ενδιαφέρουν εδώ. Και ανήκουν στο ένα από τα δύο συλλαβάρια, την Κατακάνα. Τι θα πούν; ス θα πει σου. パ θα πει πα. Το イ δεν είναι συλλαβή. Είναι φωνήεν ξέμπαρκο. Είναι το ι. Γιατί έχουν και ξέμπαρκα φωνήεντα. Και ロ θα πει ρο. Όλο μαζί, σου + πα + ι + ρο. Σουπάιρο.

Και τι πάει να πει τώρα αυτό το σουπάιρο;

Άμα το γκουγκλάρεις, σου βγάζει διάφορα σάιτ που ασχολούνται με σπιρομέτρηση. Ιατρικά, παραϊατρικά. Που βάζεις τον άλλον να εισπνέει και να εκπνέει για να δεις σε τι κατάσταση είναι τα πνευμόνια του. Spirometry. Το μέτρημα της αναπνοής. Spiro. Πνέω. Φυσώ. Εξ ου και spiritum. Αναπνοή, αλλά και πνεύμα.

Μάλιστα. Βγάζει νόημα. Γιατί ξεχάσαμε να πούμε: μ’ αυτό το ένα από αυτά τα δύο συλλαβάρια, την Κατακάνα, οι Γιαπωνέζοι γράφουν τις λέξεις που δεν έχουν ιαπωνική ρίζα. Τις ξένες. Άρα, λογικό είναι. Σπιρομετρία, spirometry και σπιρογράφημα, και όλα τα σχετικά, μόνο με Κατακάνα μπορεί να γραφτούν στα ιαπωνικά.

Αλλά βγάζει και Sony το γκουγκλάρισμα. Και λες, θα ’ναι σπιρομετρικό μηχάνημα. Αμάν πια, ώς εκεί έφτασε η χάρη τής Sony. Ώς και στα διαγνωστικά μηχανήματα. Κι ύστερα κοιτάς πιο προσεκτικά, αμ δε. Είναι Sony PlayStation. Παιχνιδομηχανή. Που κολλάν τα πιτσιρίκια και δεν ξεκολλάνε. Και οι μεγάλοι, ωσαύτως. Sony Computer Entertainment λέει. Μάλιστα. Γκέιμ λοιπόν.

Αλλά τι γκέιμ; Γκουγκλάρεις και βρίσκεις 『スパイロ』シリーズのリマスタ. Επανέκδοση της σειράς Σουπάιρο, λέει. Και για Nintendo. Μάλιστα. Άρα κάποια σειρά παιχνιδιών που λέγεται Σουπάιρο. Κάποιο άνιμε. アニメ. Ψυχή, δηλαδή. Το λέμε οι δυτικοί, από το animation, κι εννοούμε τα ιαπωνικά καρτούν. Τα κινούμενα σχέδια.

Δεν παίρνει πολύ να ανακαλύψεις ότι πρόκειται για ένα δρακάκι. Ένα μοβ τσαμπουκαλάκι που έχει πάντα όρεξη για καυγά. Του αρέσει να μπαίνει σε περιπέτειες. Γλιστράει στον ουρανό με τα φτεράκια του και την πέφτει στους αντιπάλους του και τους κανονίζει. Τους καρφώνει με τα κερατάκια του και τους αμολάει φωτιές και τους κατακαίει. Αρκεί βεβαίως να πατήσεις το σωστό κουμπί την κατάλληλη στιγμή. Αλλιώς, γκέιμ όβερ. Φτου κι απ’ την αρχή.

Θες να είναι από την αναπνοή που καίει τους κακούς; Σουπάιρο; Και τότε ανακαλύπτεις ότι εδώ λέει Insomniac Games. Τα Γκέιμς τής Αϋπνίας. Αυτοί ανέπτυξαν το παιχνίδι. Ποιοι Γιαπωνέζοι; Αμερικάνοι είναι αυτοί. Καλιφορνέζοι. Μπέρμπανκ. Θηρίο. Τετρακόσιοι εργαζόμενοι. Μεγάλο παιχνιδάδικο. Δικός τους ο Disruptor, δικά τους και τα Spider–Man για PlayStation 4. Και δεν είναι Σουπάιρο. Είναι Σπάιρο. Spyro. Spyro the Dragon games. Ολόκληρη σειρά παιχνιδιών που ξεκίνησαν να βγαίνουν το 1998. Σεπτέμβριο. Και κατέκλυσαν τον κόσμο. Παντού. Όπου μπορούσε να πουληθεί PlayStation.

Τι Spyro ρε παιδιά; Σαν τον Άγκνιου; Τέτοιον Spyro; Ted Price ο ιδρυτής τής εταιρείας. Και ο συμφοιτητής του, ο Alex Hastings. Michael John ο παραγωγός τού παιχνιδιού και Stewart Copeland ο μουσικός. Και το σχεδίασε, λέει, το δρακάκι, κάποιος Charles Zembillas. Καλιφορνέζος αυτός. Γεννημένος στην Ιντιάνα. Charles ή Skevos Zembillas. Άρα Σκεύος Ζεμπιλλάς. Όχι;

Να που αρχίζει να βγάζει άλλο νόημα.

Αθήνα - Λος Άντζελες, δεν πετάει κατ’ ευθείαν. Ούτε Αθήνα - Τόκιο πάει. Πάει όμως Λος Άντζελες (LAX) - Τόκιο-Ναρίτα (NRT) και τούμπαλιν, περίπου πεντέμισι χιλιάδες μίλια, κοντά δώδεκα ώρες πτήση. Από την άλλη μεριά του πλανήτη, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Σκεύος Ζεμπιλλάς. Σκεύος, από το σκευοφύλαξ. Αλλιώς κειμηλιοφύλαξ ή κειμηλιάρχης. Παλιό βυζαντινό αξίωμα. Αργότερα ο αρμόδιος της εκκλησίας για την επιμέλεια και τη φύλαξη των ιερών σκευών. Και ζεμπιλάς. Που κουβαλάει το ζεμπίλι. Zembil, τούρκικα. Από το زنبیل, περσικά. Ο μεγάλος σάκος από χοντρό ύφασμα, σήμερα από καουτσούκ. Στα καράβια για να κουβαλάς  χύμα ξηρό φορτίο. Πιο καλυμνιώτικο, δε γίνεται το όνομα. Σκεύος Ζεμπιλλάς. Καλιφορνέζος από την Κάλυμνο. Art Director, και σχεδιαστής, και ιδρυτής τής Animation Academy.

Akiko Yajima. Ακίκο Γιατζίμα. Ακίκο, δηλαδή 晶子, δηλαδή Λαμπρινή. 矢島 晶子. Ηθοποιός, που έχει χαρίσει τη φωνούλα της σ’ ένα σωρό καρτούν. Από το Κασιβαζάκι αυτή. Από τη Νιγκάτα. Με τη δική της φωνή μιλάει το μοβ δρακάκι.

Σπύρος, ο Δράκος. Από τον δράκοντα του Ομήρου. Από το *derk-, βλέπω, κοιτάζω έντονα, καρφώνω με το βλέμμα. Όπως οξυδερκής. Από κει και ο δράκων, το φίδι που σε ακινητοποιεί κοιτάζοντάς σε.

Και Spyro από τον Σπυρίδωνα τον Κερκυραίο. Που κι αυτός, σαν τον Σπυράκο του παιχνιδιού, σηκώνεται όποτε χρειάζεται και πετάει πάνω από τα καντούνια κι ορμάει και κυνηγάει την κακιά πανούκλα κι όλες τις μαύρες αναποδιές.

Σπυρίδων, όχι, δεν ξέρουμε από πού βγαίνει.

Γιορτάζει όμως σήμερα.

-----------------------------

Με τις ευχαριστίες μου στη Μαρία και τον Δημήτρη. Ξέρουν αυτοί.