Τζέρτζελο

Ήτανε λέει αυτός ένα θηρίο. Βοσκός. Αλλά θηρίο λέμε. Μέχρι εκεί πάνω. Που λες, και τον βρίσκει ο Ηρακλής στον δρόμο του. Τὸν βουβόταν οὔρεϊ ἴσον, λέει ο Πίνδαρος. Βοϊδοβοσκός είναι ο βουβότας. Τον βοϊδοβοσκό, δηλαδή, που ήταν ίσος με βουνό. Τον Αλκυονέα. Πλακωθήκαν, γίνηκε ό,τι γίνηκε, πάει, αυτό ήταν. Γκέιμ όβερ. Γίγας ξεγίγας, Αλκυονεύς τέλος. Είχε όμως κι εφτά κορίτσια ο έρμος. Εφτά κουκλάρες. Την Αλκίππη, την Ανθή, την Αστερία, την Δριμώ, την Μεθώνη, την Παλλήνη και την Χθονία. Και τα πιάνει απελπισία τα κορίτσια και ρίχνουν μια και πηδάν στη θάλασσα. Από το Καναστραίον, την κορφή τής Παλλήνης, όχι της Αττικής εδώ – της άλλης της Παλλήνης, στο δυτικό πόδι τής Κασσάνδρας, πάνω, στη Μακεδονία. Εκεί ήταν το μέρος αυτό. Φλέγρα λεγόταν, έτσι λέει.

Αλλά γίναν και μέρες του Γενάρη τα κορίτσια. Εκεί, λίγο μετά τα Χριστούγεννα, κάθε χρόνο, που γυρίζει ο καιρός και πιάνει μια λιακάδα μυστήρια, ουρανός γαλανός, ίσα να ξεχαστείς να βγάλεις το πανωφόρι. Έτσι το ’χει εδώ το κλίμα. Χαρίεν. Αλλιώς.

Και γίναν και δορυφόροι οι καημένες. Η Ανθή, η Μεθώνη και η Παλλήνη τώρα είναι φεγγαρούλες τού Κρόνου. Και γυρνάν γύρω γύρω και χορεύουν με τα δαχτυλίδια του μαζί.

Και γίναν και βραχονησάκια στον Κορινθιακό. Οι ίδιες κοπέλες, οι Αλκυονίδες – αφού ήταν μεγάλα εκείνα τα γεγονότα, άλλοι λένε ότι ήταν μέρος της Τιτανομαχίας όλο αυτό το κακό, κι άλλοι ότι ήταν καυγάς σκέτος, άσχετος, Ηρακλής και Τελαμώνας από τη μία, και Αλκυονέας από την άλλη. Θες έτσι, θες αλλιώς, σείστηκε ο τόπος, αυτό είναι το ζήτημα. Κουνηθήκαν τα πάντα.

Τζέρτζελο, μ’ άλλα λόγια. Χαμός. Που ακούστηκε ώς τα πέρατα. Ήξερες τι θα πει τζέρτζελο και τζερτζελές, δεν ήξερες; Όχι; Δώσε βάση: έρχεται από τα τούρκικα. Zelzele και zerzele. Αλλά σιγά μην είναι τούρκικα. Είναι αραβικά, φίλε μου. زَلْزَلَة. Zalzala. Από το زَلْزَلَ‎, σείομαι. Ναι. Σεισμός είναι ο τζερτζελές και το τζέρτζελο. Άγριο κούνημα και δε μένει τίποτα. Κι αφού έρχεται από τα τούρκικα που με τη σειρά του έρχεται από τ’ αραβικά, παλιά μας τέχνη κόσκινο: δεν το ψάχνουμε και στα πέρσικα;

Μπίνγκο. زلزله. Ζελζελέ. Το κοιτάς στο λεξικό και λέει έρθκουέικ. Έρντμπέμπεν. Γαιοκούνημα. Ή αλλιώς زمین‌لرزه. Ζαμινλερζέ. Σεισμός. Заминларза στα τατζίκικα. Και επειδή η τύχη βοηθάει τον σκαλίζοντα, ορίστε: زمین‌لرزه ۱۹۸۱ یونان. Θα μου πεις τώρα τι θα πει αυτό το μακρινάρι. Δεν είναι και ιδιαίτερα στριφνό. Το νούμερο ۱۹۸۱ άμα ξέρεις ότι «۸» θα πει «8», το βρήκες: ۱۹۸۱ = 1981. Όσο για τα υπόλοιπα, τι κάνει νιάου νιάου: زمین‌لرزه είναι ο σεισμός, ζαμινλερζέ, το ’παμε αυτό, και یونان είναι γιουνάν. Ο σεισμός τού 1981 στην Ελλάδα.

Κουνήθηκε ο κόσμος, λέμε. شمار کشتگان زلزله حدود ۲۱ نفر بوده‌است.تعداد زخمیان ۴۰۰ نفر برآورده شده‌است. Εκτιμώμενοι 21 νεκροί. Και 400 τραυματίες. Έτσι λέει η πέρσικη βικιπαίδεια. Και η εγγλέζικη λέει ότι καταστράφηκαν 8.000 σπίτια. Η αφρικανική πλαξ, κατάλαβες; Από τη μία. Και η αιγαιακή πλαξ από την άλλη. Σπρώξε η μία, σπρώξε η άλλη, διαγκωνισμός, ποιος θα καταλάβει τον χώρο, κάνουν τις διευθετήσεις τους και δος του και κουνάει το πλοίο πάνωθέ τους. Μέχρι να βρουν τη νέα τους θέση να καθίσουν ήρεμα. Για ένα διάστημα, δηλαδή.

Και βλέπουμε. Γιατί ποτέ δεν διευθετούνται οριστικά αυτά τα ζητήματα. Όλο και μένουν εκκρεμότητες κι όλο και συσσωρεύονται, όλο και μαζεύονται πιέσεις και άντε ξανά μανά να βρεθεί η άκρη.

Δε μπορείς να κάνεις και πολλά. Άλλες δυνάμεις. Μεγάλες. Ένα είναι το σοφό: να μην κάνεις πως δεν ξέρεις. Δε χρειάζονται τίποτε φιλοσοφίες. Ούτε μάγια. Ούτε προβλέψεις και χρησμοί.

Όχι, ρε, μη μελαγχολείς. Ένα πράμα μόνο: μην κλέβεις στα σίδερα και στα μπετά. Κατά κανόνα αυτό είναι αρκετό.