Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θα βγει;




Ξέρεις τι είναι να περιμένεις αποκάτω πότε θα βγει; Αν βγει. Γιατί δεν ξέρεις, δε βγαίνει γιατί δε μπορεί; δε βγαίνει για δε θέλει; Ή δε βγαίνει διότι απλώς δε σε πήρε χαμπάρι ότι είσαι εδώ;

Κι αν δε σε πήρε χαμπάρι, γιατί δε σε πήρε χαμπάρι; μήπως απλώς δεν έχει τον νου της να σε πάρει χαμπάρι; μήπως δεν την πολυενδιαφέρει; είναι τέτοιος τύπος άραγε; που δεν την πολυενδιαφέρουν; Ωχ, μήπως είσαι εσύ που δεν την πολυενδιαφέρεις;

Αλλά ποία η διαφορά; Είτε τα πράματα δεν την πολυενδιαφέρουν, είτε εσύ, ένα και το αυτό δια τους σκοπούς σου. Βέβαια, δεν αντιλέγω, άλλον να μην την πολυενδιαφέρουν γενικώς αυτά, κι άλλον να την ενδιαφέρουν, αλλά, βρε αδερφέ, να μη σκάζει για σένα.

Εκτός πάλι αν το κάνει επίτηδες. Αν δηλαδή παριστάνει ότι δεν ενδιεφέρεται και τόσον, απλώς για να μην σου δώσει λαβάς. Ή, καλύτερον, διότι έτσι είναι αυταί. Κάνουν ότι δεν πολυενδιαφέρονται, ώστε εσύ να επιμείνεις δριμύτερος και τρυφερώτερος, αμφότερα.

Να είναι τέτοια; Κι όμως. Προχθές που έβγαινε από το Σχολείον σε εκύτταξε. Και δεν το λέγεις τυχαία ματιά. Σε εκύτταξε, είναι βέβαιον. Ή μήπως πάλιν ήτο τυχαίον και έτσι σου φαίνεται εσένα, του ταλαιπώρου, ότι δηλαδή σ' εκύταξεν, εδώ δεν σ' εκύτταξεν - να 'ταν τυχαίον βρε αδερφέ;

Ταλαιπώρου; Όχι κύριε. Ουδεμία ταλαιπωρία. Η καρδία μας το γνωρίζει. Είμεθα τρυφεροί και καλοί άνθρωποι και μπορούμε να υποσχεθούμε τα καλύτερα δια το μέλλον. Και το ξέρει. Μη δε θέλει; Κι είναι τόσον ήσυχα.

Ή μήπως απλώς δεν ξέρει ότι είσαι εδώ;










Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Αρτινή

Είναι περίπλοκο, γι’ αυτό δώσε βάση: Η Αλίφε είναι ήταν —και είναι— μια πόλη της Ιταλίας, στην Καζέρτα, δηλαδή στην Καμπανία. Ο οικισμός στους γύρω λόφους βρίσκεται εκεί απ’ την Εποχή του Σιδήρου και δώθε. Πα να πει, χοντρικά, απ’ τον δέκατο αιώνα κι ύστερα. Απ’ όταν η παράδοση θέλει τον Ιησού του Ναυή να οδηγεί τον λαό μέσα στη Χαναάν. Απ’ τον καιρό που στην Αίγυπτο περνάμε στην εικοστή Δυναστεία και τον Ραμσή Γ΄ – στα μπερδέματα με το ιερατείο και στις απεργίες στο Σετ Μάατ, τον Τόπο της Αλήθειας – στο σημερινό Ντέιρ ελ-Μεντίνα. Από τόσο παλιά. Πάνω κάτω, πάντα, εντάξει; Σαμνιτικό όνομα η Αλίφε. Τι θα πει Σαμνιτικό, θα μου πεις τώρα: το Σάμνιον ήταν περιοχή στη Νότια Ιταλία, έτσι το λέγαν οι ξένοι, οι ίδιοι λεγόντουσαν Σαφινείς, συγγενείς των Σαβίνων, πα να πει ινδοευρωπαίοι, οσκικά μιλούσαν, πολέμησαν κατά της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, συμμάχησαν με τον Πύρρο της Ηπείρου, βίος και πολιτεία, κι ύστερα εξεγέρθησαν στον Κοινωνικό Πόλεμο, αλλά ο Σύλλας τούς αποδεκάτισε – Σαμν...

Τζαμί

Ἐκκλησία: σήμερα λέμε έτσι τον ναό. Το μέρος που μαζεύονται οι πιστοί. Τον οίκο του θεού. Ή περίπου. Από μια ριζούλα αρχαία. Πανάρχαια. *kelh₁- και *kl̥h₁-, που μας βγάζει στο καλέω και καλώ. Στο κλητός. Στον καλεσμένο και τον προσκεκλημένο. Στον παράκλητο και στην κλήση σε απολογία. Και σ’ εκείνη της Τροχαίας. Και του ανελκυστήρα. Αλλά παρασυρόμεθα. Καλώ, λέγαμε. Και εκκαλώ. Και Εκκλησία του Δήμου – δηλαδή το σώμα των συγκεκλημένων πολιτών. Στην Ελληνιστική Κοινή, έτσι λέγονταν και οι ρωμαϊκές λαϊκές συνελεύσεις. Τα comitia. Έκκλησία λοχῖτις, όλων των στρατευμένων, και ἐκκλησία φρατρική: comitia centuriata και comitia curiata. Αχ, πάλι παρασυρόμεθα. Και σήμαινε και το ψήφισμα. Συνεκδοχές λέγονται αυτά τα παιγνίδια. Μετωνυμικές διαδρομές: όταν οι Αθηναίοι έσυραν τον Ηρώδη τον Αττικό ενώπιον του φιλοσόφου αυτοκράτορος, του Μάρκου Αυρηλίου, «ἀναγιγνωσκομένης δὲ αὐτῷ καὶ Ἀθηναίων ἐκκλησίας», γράφει ο Φιλόστρατος, «οὕτως ἐσείσθη τὴν καρδίαν ὑφ᾽ ὧν ἤκουσεν, ὡς ἐς δάκρυα φανερὰ ὑπαχθῆναι»*, ...