Ονομαστική εορτή

 

Δια την ονομαστικήν σας εορτήν...

Εντάξει. Σ’ αρκετά μέρη του κόσμου τα ’χουν τα βαφτιστικά τους ονόματα περί πολλού. Εμείς όμως το ’χουμε τερματίσει.

Είναι η Μεγάλη μας Εορτή. Κι αν πέφτει τσαγκαρομέρα άβολη, δεν πειράζει. Τη γιορτάζεις μια πιο βολική μέρα. Κι αν σε ξεχάσουν μέσα στην αναμπουμπούλα, πάλι δεν πειράζει. Έχει ο άλλος σαράντα μέρες παρακαλώ να σ’ ευχηθεί, και η ευχή να πιάσει. Όλα τα ’χουμε προβλέψει. Κι αν είναι και μεγάλη και τρανή, είναι σαν εθνική εορτή: εμ κι εσείς μέρα που ’ναι σήμερα ήρθατε! ο κακός χαμός! ελάτε καλέ από αύριο, μπορεί να σου πούνε στο γκισέ της τράπεζας.

Και να σ’ εύχονται αγαπημένοι, φίλοι, άνθρωποι της καρδιάς, λογικό είναι. Εντάξει. Άντε και γνωστοί. Άντε και συνεργάτες. Έλα που εδώ σ’ εύχεται η περιπτερού και μάλιστα του περιπτέρου που δεν πας συχνά! Καλέ, εσάς Κώστα δε σας λένε ή μου φαίνεται; Καλέ ναι! Αχ να ζήσετε!

Την τσιμπάς την ευχούλα σου. Μιλάμε για πολύ έθιμο, ε; Ψηλώνεις, παίρνεις μπόι, το κέντρο του κόσμου, της μιας μέρας βασιλιάς, τόσος κόσμος που σ’ εύχεται, τόση ευχή πού να τη βάλεις, και λες μωρέ ποιος είμαι πια!

Κι έχεις και πορεύεσαι. Μέχρι του χρόνου τέτοια μέρα. Καλά να ’μαστε.