typographos

– Γιατί θέλετε να κατεβείτε στην Τραφάλγκαρ Σκουέαρ; Αυτό μας έλειπε τώρα. Ζητάς από έναν άνθρωπο να σου πει πού είναι η Τραφάλγκαρ Σκουέαρ γιατί ’σαι ξένος και δεν ξέρεις πού παν τα τέσσερα και θες εκεί να κατέβεις απ’ το λεωφορείο, κι εκείνος σε ρωτάει γιατί θες να κατέβεις. Κακό αυτό. Άσε μας κυρά μου. – Γιατί θέλω να πάω στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών. Δεν υπήρχε τέτοιο πράμα στην Αγγλία εκείνο τον καιρό. Ούτε σήμερα υπάρχει. Ούτε ποτέ. Αλλά ο δικός σου μετέφραζε τις ελληνικές πραγματικότητές του στα αγγλικά και νόμιζε ότι επικοινωνεί. Ότι συνεννοείται. Έτσι νομίζεις όταν είσαι εικοσάρης και δεν έχεις ακούσει άλλη γλώσσα στον τόπο της. – Καλά, τι να κάνετε στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών; Ήταν ξαφνιασμένη η γυναίκα. Γνησίως. Πρώτον είχε καταλάβει ότι ήμουν ξένος. Άριστα αγγλικά, αλλά φροντιστήριον Χαμπάκης. Δηλαδή καθόλου αγγλικά. Δεύτερον εκείνος ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών, τον οποίο με περισσή ευγένεια επανέλαβε η πεντηκοντούτις καταβεβλημένη κοκκινομάλλα, προφανώς για να μη με ...

Μάγισσα μάγισσα, τι μαγειρεύεις; φωνάζουν τα κοριτσάκια. Στέκεται η μάγισσα ακουμπισμένη στην αρχαία κολόνα με το μέτωπο πάνω στα σταυρωμένα της τα χέρια, να μην τις βλέπει τις φιλενάδες της. Και φωνάζει ένα φαΐ. Ας πούμε, μπάμιες. Τσουπ, ένα κοριτσάκι που του αρέσουν οι μπάμιες κάνει ένα βήμα μπρος. Γυρνάει, τις κοιτάζει καλά καλά η μάγισσα, ν’ αποτυπώσει στο μυαλό τις νέες τους θέσεις, κι ύστερα γυρνά και ξανά ακουμπά στην κολόνα. Μάγισσα, μάγισσα, τι μαγειρεύεις; ρωτάνε πάλι αυτές. Παστίτσιο, ξέρω γω. Τσουπ, όποιο κοριτσάκι του αρέσει το παστίτσιο, ένα βήμα μπρος. Άντε γυρίζει αυτή και τις κοιτάζει. Και κάποτε, όταν νιώσει ότι το ’χει, πατάει μια ξαφνική φωνή, παιδιάααα! και ρίχνεται ν’ αρπάξει όποιαν έχει έρθει πιο κοντά. Τσιρίζουν αυτές και τρέχουν αλαφιασμένες, κι άμα πιαστεί, όποια πιαστεί, αυτή γίνεται η νέα μάγισσα. Κι έρχεται με τη σειρά της να γυρίσει ν’ ακουμπήσει στην κολώνα. Στο αρχαίο μάρμαρο. Κίονας αράβδωτος. Από πότε; Ποιος ξέρει. Δε μπορείς να ξέρεις σίγουρα. Σ’ αυτή...

Αστήρ. Αστέρας. Άστρο. Από κείνο το *ster- το πρωτοϊνδοευρωπαϊκό. Που συνδέεται, λέει, με ρίζες που θα πουν σκορπίζω, διαχέω. Βέβαια. Πάνω άμα κοιτάς, σκόρπια τα βλέπεις – τι ήθελες να βλέπεις, σ’ ένα μέρος μαζεμένα όλα, να περιμένουν εσένα να τα δεις; Ασφάλειαι Αστήρ, Κοινόχρηστα Αστήρ, Στεγνοκαθαριστήρια Αστήρ. Να ’σαι τώρα εξωγήινος γλωσσολόγος και να προσπαθείς να κατανοήσεις τι είναι αστήρ. Να κάνεις έρευνα πεδίου και όπου και να κοιτάξεις, Αστέρας Βουλιαγμένης, Αστέρας Τρίπολης, Ερυθρός Αστέρας, Ραδιοταξί Αστέρας, Σουπερμάρκετ Αστέρας, Αστέρας Εξαρχείων και Αστέρας Ραχούλας. Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα – ταβερνιάρης, κτηνίατρος, βενζινάς, παπάς και δε συμμαζεύεται. Άτιμο πράμα η γλωσσολογία. Φκιάνεις κι εσύ ένα λήμμα στο υπό συγγραφήν λεξικό σου «Γήινες Λέξεις της Καθομιλουμένης» και σημειώνεις: Αστέρας – κάτι που πάει παντού. Σαν αλατοπίπερο ένα πράμα. Σαν σάλτσα. Λέξη μυστήριο. Να μην ξεχάσω να το ψάξω. Πού να το ξεχάσεις. Όλην ώρα μπροστά σου το βρίσκεις. Αστέρι μου φεγγάρι μου, τ...

Καύση είναι κάθε χημική αντίδραση ανάμεσα σ’ ένα καύσιμο κι ένα οξειδωτικό. Αντίδραση που βγάνει θερμότητα και φως. Εντάξει – φως δεν έχει πάντα, μόνο άμα αρχίζουν τα καιόμενα να πετούν. Το λέει και το τραγούδι: κράτα με καλά απόψε μην αναληφθώ. Αλλά ζέστα έχεις πάντα. Κι αέρια. Μάλιστα. Μια συνεύρεση όπου κάτι καίγεται και κάτι άλλο το καίει αυτό το κάτι που καίγεται —εδώ είναι που μπαίνουν το καύσιμο και το οξειδωτικό— ξες βρε τι κάνει το οξειδωτικό; Όχι. Πού να ξες. Εκείνη τη μέρα είχατε κατάληψη. Οξειδωτικό λοιπόν είναι μια ουσία που μπορεί να κλέψει ηλεκτρόνια από μιαν άλλη ουσία. Τα βάζεις αυτά μαζί, αυτό που τα δίνει τα ηλεκτρόνια κι αυτό που τα κλέβει, τραβάς κι ένα σπινθήρα —αν δεν την ξεκινάν τη δουλειά από μόνα τους— κι αυτά κάνουν ένα πράμα μεταξύ τους, μια παραφροσύνη, μια φούντωση, μια τρέλα, κι αυτό που δίνει λέμε ότι οξειδώνεται, και το άλλο που παίρνει, ότι ανάγεται. Ορίστε. Οξειδοαναγωγή. Απλό ήταν. Πόνεσε; Δεν πόνεσε. Και βγαίνει θερμότητα και φως, που λέγαμε – αυτό ...

Τάξις Β΄, Τμήμα Α΄ Μάθημα: Έκθεσις ιδεών Θέμα: Ο γάμος σήμερον Ζούμε σε μια ευνομούμενη χώρα. Σε μια εξαιρετική εποχή. Και σε μια κοινωνία εύρυθμη. Δόξα τω θεώ, όλα στον τόπο μας, αλλά και γενικότερα, εις τον ευρύτερο κύκλο μας, βρίσκονται σε καλό δρόμο. Έως και τα ψιλοπαραμικρότερα. Μια χαρά πάει η ζωή μας και ξέρομε τι μας γίνεται. Διότι αυτό είναι το σημαντικό: να ξες τι σου γίνεται. Εις το πλήθος αυτών των ρυθμίσεων που κανονίζουν την ευταξία και την κανονικότητά μας, και που είναι τόσες πολλές και τόσο περίπλοκες, ώστε θα εχρειάζετο ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια για να αναφερθούμε σε όλες, προεξέχουν εκείνες που εξασφαλίζουν την αναπαραγωγή και την διαιώνιση του είδους. Οι σημαντικότερες αυτών, αυτές που θα αποτελέσουν και το θέμα της σημερινής μας εκθέσεως, είναι εκείνες που ρυθμίζουν τα ζητήματα του γάμου και πάσης γαμίσεως γενικότερα. Εις την χώρα μας λοιπόν, οι σχετικές διατάξεις είναι απλές και σαφείς: γάμος είναι μια υποχρεωτικώς συναινετική εκδήλωσις, υποχρεωτικώς αφορώσα μόνο δύ...

Εκλεκτικισμός λέγεται στην αρκιτεκτούρα. Ότι δηλαδή πιάνεις και ανακατεύεις πράματα από δω κι από κει – αλλά με την καλή έννοια. Όχι τουρλουμπούκι. Διαλέγεις τα πιο καλυτερότερα και τα βάζεις όλα μαζί, ή συνθέτεις μια επιλογή τους που κατά τα γούστα σου έρχεται και δένει. Έναν αφρό. Εντάξει, δεν είναι αρχιτεκτονικό το φρούτο. Παίζει στα εικαστικά γενικότερα, αλλά οι ρίζες του βρίσκονται πολύ βαθιά – στη φιλοσοφία και τη θρησκεία πρωτίστως. Κι απλώνεται και εισδύει και εις την πολιτικήν και την ηθικήν – συγκρητισμός, ρε παιδί μου, για να συνεννοηθούμε. Ο Απόλλων Ρα. Που ήτο ϩⲱⲣ, δηλαδή Χόορ, δηλαδή Ώρος – πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευτο. Διότι δεν υπάρχει παρθενογένεση στον άνθρωπο κύριε, αυτό είναι το θέμα. Ό,τι κι αν φτιάξεις θα συνίσταται από άλλα προϋπάρξαντα. Ό,τι κι αν συνθέσεις, ορίστε, σύνθεση θα κάνεις. Το λέει και η λέξη. Ένας άπαξ έφτιαξε εκ του μηδενός, κι όλοι οι άλλοι έκτοτε απλώς χοροπηδάμε γύρω απ’ τον μονόλιθο, ανακατεύουμε την τράπουλα και αποδεικνύουμε άλλοτε ότι αυτός υπά...

Περί και ελίσσω. Ή και ελίττω. Δηλαδή ελίσσω κάτι γύρω από κάτι άλλο. Εξ ου και περιέλιξη. Περιστροφή μακρόστενου αντικείμενου, σχοινιού, καλωδίου ή μακριάς λάμας, γύρω από κάτι. Ή ειδικού σύρματος. Δηλαδή μονωμένου. Αν και πλεξούδα, αν και κολλητά το ένα στο άλλο, αυτά εδώ τα συρματάκια δεν περνάει ρεύμα από το ένα στο άλλο κι ας ακουμπάν μεταξύ τους. Παράλληλα ποταμάκια που τρέχει ρεύμα. Παράλληλες ροές. Κατά μήκος της πλεξούδας κυλάν τόσα ποτάμια ρεύμα όσα και τα σύρματά της. Ροές εδώ, ροές εκεί, ροές και παραπέρα ένα γύρο, ε, άμα βάλεις μες τη μέση έναν ρότορα – ένα πράμα που όσο κυλάει τόσο ρεύμα γύρω του ποτάμι, αυτόν τον πιάνει ένας διώχτης και προσπαθεί να το αποφύγει, άμα τον έχεις πάνω σ’ έναν άξονα σταθεροποιημένο, αυτός – τι να κάνει – αρχινάει να περιστρέφεται σαν παλαβός. Και δόστου να αποφύγει τις δυνάμεις ο ρότορας, και δόστου να γυρνάει. Οπότε βάζεις κι εσύ έναν έλικα στην άκρη του, και σου κάνει ωραιότατο αέρα ο φίλος. Ή του βάζεις τα κατάλληλα συρματόσκοινα και σου σ...