Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παιδικό δωμάτιο



Φάε το φαΐ σου. Αμαρτία να το πετάξουμε.
Έχεις γίνει σαν τέρας. Σταμάτα να τρως.

Τι πάρτι είναι αυτό που θα πας; Θα έχει και αγόρια;
Η φίλη σου παντρεύτηκε. Και είναι και μικρότερή σου.

Στην Ψυχιατρική, ο όρος διπλός δεσμός (double bind) είναι του ανθρωπολόγου Gregory Bateson και χρησιμοποιήθηκε κατά τη συστημική διερεύνηση της φύσης, της αιτιολογίας και της θεραπείας της σχιζοφρένειας.

Arthur C. Clarke, «2001: A Space Odyssey»: Ο άτυχος HAL 9000, ο υπερυπολογιστής του Discovery One, του γιγαντιαίου σκάφους που ταξιδεύει προς τον Δία, πέφτει θύμα διπλού δεσμού. Ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής κυκλωμάτων, προγραμματισμένο να είναι απολύτως ακριβές και αλάθητο, προικισμένο με ανθρώπινη νοημοσύνη, τροφοδοτείται με την εντολή που θα οδηγήσει στην κατάρρευσή του: να μη φανερώσει στους αστροναύτες, στον David Bowman, τον Frank Poole και τους άλλους τρεις που βρίσκονται στις κάψουλές τους σε νάρκη, τον πραγματικό σκοπό του ταξιδιού. Να τους πει, δηλαδή, ψέματα.

Ο καθαρός, ο τέλειος, ο αμόλυντος υπολογιστής, ο σκεπτόμενος σαν άνθρωπος, θα πρέπει να αποκρύψει την αλήθεια από τους ανθρώπους η προστασία των οποίων είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχει ο ίδιος. Να λειτουργήσει σε δεύτερο παράλληλο επίπεδο σκέψης, άχρηστο και δηλητηριώδες ως προς το πρώτο. Να βρεθεί παγιδευμένος σε μια ατέρμονη λούπα. Μια παγίδα που οδηγεί στην ίδια την παγίδα.

Και αρχίζει να κάνει λάθη.

Κανείς δεν ξέρει τι σκέπτεται όταν στέλνει τον Poole σε διαστημικό περίπατο εκτός σκάφους να επισκευάσει ανύπαρκτη βλάβη στο κρισιμότερο ίσως σημείο: στην κεραία που εξασφαλίζει την επικοινωνία τους με τη Γη. Αυτός επιστρέφει με το υποτιθέμενο προβληματικό εξάρτημα και διαπιστώνεται ότι βλάβη δεν υπάρχει. Οι Bowman και Poole, προκειμένου να συζητήσουν την κατάσταση, κλείνονται σε χώρο που δεν υπάρχουν αισθητήρες ώστε ο HAL να μην μπορεί να τους ακούσει. Ο φοβισμένος HAL όμως, ο HAL που βρίσκεται σε κατάσταση άγχους, έχει τον νου του. Βλέπει και μπορεί να διαβάσει τα χείλη τους. Και αντιλαμβάνεται τι συζητούν. Η επόμενη κίνησή του είναι να σκοτώσει τον Poole. Και αργότερα και τους άλλους τρεις αστροναύτες, πριν ξυπνήσουν από τη νάρκη τους. Και τέλος επιχειρεί να σκοτώσει και τον Bowman, που όμως γλιτώνει και αποσυνδέει όλα τα κυκλώματα ανώτερης νοημοσύνης του υπερυπολογιστή, επαναφέροντάς τον σε κατάσταση βασικής λειτουργίας. Οτιδήποτε θύμιζε άνθρωπο έχει πια χαθεί.

Δεν τρώω όλο το φαΐ μου και η μαμά δε μ' αγαπάει. Φταίω. Το τρώω όλο το φαΐ μου και η μαμά δε μ' αγαπάει. Φταίω. Τρώω κι άλλο. Το φαΐ μού φέρνει ανακούφιση. Φταίω γιατί είμαι λαίμαργος.

Πάω στο πάρτι που έχει και αγόρια και δε με αγαπάει. Φταίω. Δεν παντρεύομαι και δε με αγαπάει. Φταίω. Γι' αυτό δεν είμαι καλή κόρη. Γιατί φοβάμαι να πάω στο πάρτι. Και γιατί δεν παντρεύομαι.

Το μυαλό ματώνει.

Ο παγιδευμένος στον αέναο κύκλο δε μπορεί να σκεφθεί λογικά. Το δηλητήριο διαχέεται σε όλους τους αεραγωγούς και ο ίδιος μολυσμένος αέρας εισπνέεται και εκπνέεται ξανά και ξανά, αφού έχει εξαντληθεί κάθε ζωογόνος ιδιότητά του. Η ολική κατάρρευση του συστήματος είναι επί θύραις.

Το τίμημα για τον υπερυπολογιστή με το διαλυμένο λογικό είναι να υποβιβαστεί σε επίπεδο απλής μηχανής. Και για τον άνθρωπο που δυσλειτούργησε και κατέστρεψε ο ίδιος τη ζωή του, να γίνει με χαρά δεκτός ξανά στο πατρικό του. Με τις ανώτερες λειτουργίες του υποβαθμισμένες. Αφού έχει πλέον συντελεστεί ο εκμηδενισμός της άνω θρώσκουσας έκφανσής του.

Άλλωστε είχε πονέσει τόσο πολύ η απουσία του τη μαμά. Που τώρα μπορεί επιτέλους να τον αγαπάει κοντά της. Στο 'λεγα εγώ ότι θα τα φας τα μούτρα σου παιδάκι μου. Αλλά δε μ' άκουσες. Μαμά, είσαι χαρούμενη; Ή μου φαίνεται;


------------------------------------------

Σκέψεις με αφορμή το «Παιδικό δωμάτιο» από την ομάδα Musical Arts on STAGE στο Θέατρο 14. Θάλεια, Δημήτρη, Πάνο, Κωνσταντίνα, Μύρα, Γιολέν, Τζωρτζίνα, Μαρία, Αγγελική, Ευαγγελία, Ραλίτσα, ευχαριστούμε.

Photo: Νάσια Αραβαντινού.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σημεία

Καὶ ἐκόντευε νὰ παρέλθῃ ἡ μέρα τῆς πεντηκοστῆς, καὶ ἦσαν ἅπαντες μαζεμένοι ὁμόθυμοι. Καὶ ἐγένετο ἐξαίφνης ἐξ οὐρανοῦ ἦχος, ὥσπερ πνοὴ βιαία νὰ ὁρμᾷ ὁποῦ ἦσαν καθήμενοι, καὶ ἐγέμισεν ὁ οἶκος ὅλος. Και ὡσὰν να ἐξεχωρίστηκαν γλῶσσες φωτιᾶς, ἔκατσε καθεμιὰ στὸν καθένα τους, κι ἐγέμισαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν λαλιαῖς ἄλλες, καθὼς ποὺ τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς καὶ μιλοῦσαν. Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ κατοικοῦσαν Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους ὑπὸ τὸν ἥλιον. Γενομένης δὲ τῆς βοῆς ταύτης, ἐμαζεύθη πλῆθος. Καὶ τὰ ἔχασαν, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος στὴν δική του τὴν λαλιὰν νὰ τοῦ μιλούν. Κι ἐξίσταντο πάντες κι ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους: καλὰ, Γαλιλαῖοι δὲν εἶναι πάντες αὐτοὶ οἱ λαλοῦντες; πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τη δική του τὴν λαλιά, τὴν μητρική; Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς Κυρήνης, καὶ οἱ παρεπιδημοῦντες ...

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Super flumina Babylonis

Super flumina Babylonis ilic sedimus et flevimus dum recordaremur tui, Sion in salicibus in medio eius suspendimus organa nostra. Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθίσαμε και κλάψαμε ενώ σε αναθυμόμασταν, Σιών (και) πάνω στις ιτιές, καταμεσής (της Βαβυλώνος) κρεμάσαμε τα όργανά μας. Πρόκειται για τους στίχους από τον Ψαλμό 136 κατά την εβραϊκή αρίθμηση (137 στη Βουλγκάτα), διάπυρη στιγμή του διωγμού, παρακάτω στη Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα: Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών· ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Οι Εβραίοι είναι εξόριστοι στους ποταμούς της Βαβυλώνας. Υποδουλωμένοι πλέον, θυμούνται την Ιερουσαλήμ και θρηνούν. Κι εκεί, στη Βαβυλώνα, πάνω στις ιτιές, κρεμούν το τραγούδι τους και δε θα το ξαναπιάσουν. Γιατί αυτοί που τους έφεραν εκεί, τους ζήτησαν να ψάλουν ιερά τραγούδια. Και τους έλεγαν: ψάλετέ μας τα ιερά άσματά σας, της Σιών. Κι οι Εβραίοι έλεγαν: πώς θα ψάλουμε εδώ τα ιερά μας άσματα; εδώ, στην...