Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φρέζα μετάλλου

Δηλαδή ένα πράμα σαν κόφτης, σαν σκάφτης, σαν τρυπητής – βάζεις αποκάτω πράματα μεταλλικά, ξέρω ’γω έναν άξονα, ας πούμε, μια μεταλλική πλάκα – οτιδήποτε από αυτά, και χαράζεις απάνω τους. Σκάβεις μια υποδοχή σ’ ένα κομμάτι μετάλλου, τέτοια ώστε ένα άλλο κομμάτι μετάλλου με κάτι πάνω του που εξέχει, να ’ρθεί να θηλυκώσει. Να γαντζώσει. Τα δύο να μονταριστούν. Και πια να συμπεριφέρονται σαν ένα. Να δέσουν.

Μηχανολογικά πράματα. Εντζινίρινγκ. Τι μας νοιάζει εμάς, θα μου πεις. Φκιάχτο εκεί να δουλεύει και όλα καλά.

Εμ πώς τι μας νοιάζει. Έστω ότι δε σου απαντά. Έστω ότι τής γράφεις κι αυτή τίποτε. Μη δεν πήρε το γράμμα; Μπα, τα γράμματα πάνε στον προορισμό τους. Μην είσαι χαζός. Το πήρε και το παραπήρε. Και δεν απαντάει. Τι σκέφτεται; Τι νιώθει; Τα έγραψες όλα όσα έπρεπε να είχες γράψει; Όσα είχες να πεις; Μήπως άφησες απ’ έξω κάποια κρίσιμη λεπτομέρεια; Μήπως αν την είχες γράψει κι αυτήν τη λεπτομέρεια, μήπως κι εκείνη σού έγραφε; Ή μήπως έγραψες μια λέξη παραπάνω; Που αν δεν την είχες γράψει, μήπως τώρα σού απαντούσε; Ήταν το σωστό χαρτί; Η σωστή καλλιγραφία; Ήταν όλα όπως πρέπει; Το γραμματόσημο κολλημένο καλά; Όμορφα; Ίσια;

Εμ, δεν είναι χαζή. Αν ήταν δε θα σ' ένοιαζε. Κάτι ξέρει κι αυτή. Έχει κι αυτή να παλέψει, όπως και συ. Δεν είναι τώρα ν' απαντάει και να μπλέκουμε – γιατί και πώς και αοριστίες και πράματα που δε θα πάνε πουθενά. Πολύ καλά έκανες κι εσύ, κράτησες μια γλυκιά κοσμιότητα, καλά τα πήγες, μην ανησυχείς. Να μην αρπάζουν τα πράματα. Άστην. Ξέρει εκείνη. Το 'παμε.

Βάζεις μπρος τη φρέζα και βάζεις όλη σου την προσοχή – δεν παίζουμε μ’ αυτά. Τα μέταλλα δεν είναι φτηνά, και τα κατεργασμένα μεταλλικά μέρη —που θες να τα ταιριάξεις— είναι πανάκριβα. Το πάνω μέρος τής φρέζας το οδηγείς και κάνει κινήσεις δεξιά αριστερά, κι η βάση, εκεί που πατάει το μέταλλο που δουλεύεις, μπορεί να σηκώνεται και να κατεβαίνει. Με ακρίβεια. Έχεις βάλει τα χιλιοστά σου σωστά, τα ’χεις μετρήσει, και ξεκινάς.

Δεν έχεις παρά να συγκεντρωθείς, και όλα θα είναι καλύτερα. Wenn Frässchlitten festgeklemmt, Kurbelgetriebe nicht einschalten. Γερμανικά δεν ξέρεις, αλλά τι σημαίνει αυτό, ξέρεις. Μην ενεργοποιείς το γρανάζι τού στρόφαλου αν ο φορέας έχει μπλοκάρει. Ξεκόλλα τον πρώτα, και συνέχισε ομαλά. Φόρα τη φόρμα σωστά, μη σου αρπάξει τη ζώνη σου το μηχάνημα, καμιά τιράντα σου, κι έχουμε ιστορίες. Και πάμε. Δε θέλει ζόρια. Μέτρο θέλει. Γλύκα. Και θα σου βγει μια πατούρα κούκλα. Όπως τη θέλεις. Θα δουλεύει αέρας.

Οι συνδέσεις είναι για πάντα. Φορ έβερ. Bis in alle Ewigkeit, στη γλώσσα των μηχανικών. Έτσι είναι. Γλύκα θέλει η ζωή. Όχι ζόρια. Όμορφα.

Γλύκα.


----------------------------------

Με πολλές ευχαριστίες στην Βαλιάδης ΑΕ που διατηρεί το υλικό αυτό και μας εμπιστεύτηκε να το φωτογραφίσουμε.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σημεία

Καὶ ἐκόντευε νὰ παρέλθῃ ἡ μέρα τῆς πεντηκοστῆς, καὶ ἦσαν ἅπαντες μαζεμένοι ὁμόθυμοι. Καὶ ἐγένετο ἐξαίφνης ἐξ οὐρανοῦ ἦχος, ὥσπερ πνοὴ βιαία νὰ ὁρμᾷ ὁποῦ ἦσαν καθήμενοι, καὶ ἐγέμισεν ὁ οἶκος ὅλος. Και ὡσὰν να ἐξεχωρίστηκαν γλῶσσες φωτιᾶς, ἔκατσε καθεμιὰ στὸν καθένα τους, κι ἐγέμισαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν λαλιαῖς ἄλλες, καθὼς ποὺ τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς καὶ μιλοῦσαν. Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ κατοικοῦσαν Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους ὑπὸ τὸν ἥλιον. Γενομένης δὲ τῆς βοῆς ταύτης, ἐμαζεύθη πλῆθος. Καὶ τὰ ἔχασαν, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος στὴν δική του τὴν λαλιὰν νὰ τοῦ μιλούν. Κι ἐξίσταντο πάντες κι ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους: καλὰ, Γαλιλαῖοι δὲν εἶναι πάντες αὐτοὶ οἱ λαλοῦντες; πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τη δική του τὴν λαλιά, τὴν μητρική; Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς Κυρήνης, καὶ οἱ παρεπιδημοῦντες ...

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Super flumina Babylonis

Super flumina Babylonis ilic sedimus et flevimus dum recordaremur tui, Sion in salicibus in medio eius suspendimus organa nostra. Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθίσαμε και κλάψαμε ενώ σε αναθυμόμασταν, Σιών (και) πάνω στις ιτιές, καταμεσής (της Βαβυλώνος) κρεμάσαμε τα όργανά μας. Πρόκειται για τους στίχους από τον Ψαλμό 136 κατά την εβραϊκή αρίθμηση (137 στη Βουλγκάτα), διάπυρη στιγμή του διωγμού, παρακάτω στη Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα: Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών· ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Οι Εβραίοι είναι εξόριστοι στους ποταμούς της Βαβυλώνας. Υποδουλωμένοι πλέον, θυμούνται την Ιερουσαλήμ και θρηνούν. Κι εκεί, στη Βαβυλώνα, πάνω στις ιτιές, κρεμούν το τραγούδι τους και δε θα το ξαναπιάσουν. Γιατί αυτοί που τους έφεραν εκεί, τους ζήτησαν να ψάλουν ιερά τραγούδια. Και τους έλεγαν: ψάλετέ μας τα ιερά άσματά σας, της Σιών. Κι οι Εβραίοι έλεγαν: πώς θα ψάλουμε εδώ τα ιερά μας άσματα; εδώ, στην...