ΗΕΑΠ ΑΕ

Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών Πειραιώς Α.Ε.

Αθήναι: Οδός Σταδίου αρ. 4 - Τηλ. 24.521
Πειραιεύς: Οδός Αγ. Διονυσίου & Χαϊδαρίου - Τηλ. 40.531

Απόδειξις Νο 113176

Ο Θράσων ήταν Ινδοέλληνας βασιλιάς στο Παντζάμπ. Όχι, μην αρχίσουμε τώρα τη συζήτηση πώς είχαν ελληνικά ονόματα στο Παντζάμπ – όλοι ξέρουμε πώς. Και η οδός Θράσωνος ήταν —και είναι ακόμη δηλαδή—, ένα τυφλό στενό πίσω από το Καλλιμάρμαρο που βγάζει στην Ζάππα κι ύστερα στην Άγρας. Εκεί βρισκόταν ο μετρητής 4236011 κι εκεί στάλθηκε αυτή η απόδειξη. 

Τω καιρώ εκείνω η Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών Πειραιώς Α.Ε. είχε γραφεία στη Σταδίου 4. Είναι το Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού που ανηγέρθη τω 1927-29 – στο οικοδομικό τετράγωνο Σταδίου - Αμερικής - Πανεπιστημίου - Βουκουρεστίου σε σχέδια του Βασιλείου Κασσάνδρα και Λεωνίδα Μπόνη. Εξαώροφο θηρίο. Βασιλικοί στάβλοι ήταν το οικόπεδο, κι όταν πέρασε στο δημόσιο έγινε αλάνα, κι είχε και τσίρκο. Πενήντα εκατομμύρια έδωσε ο Στρατός για να το αποκτήσει. Τηλέφωνο 24.521. Αυτό που μετά έγινε 624.521. Κι ύστερα 36.24.521. Ώσπου ένα πρωί έγινε το 2103624521 που ξέρουμε. Έτσι παν τα τηλέφωνα.

Και το τιμολόγιο ήταν Τ1-0. Άρα, όπως λέει και η απόδειξη, Τιμολόγιον Φωτισμού. Η δε κατανάλωσις, τέσσερα ωριαία χιλιόβατα. Αυτό που μετά έγινε κιλοβατώρες. Δια τα πρώτα 100 επλήρωνες 11,50 δρχ. το ένα, δια τα επόμενα 200 η τιμή έπεφτε στις 10,10 δρχ. το ένα, και όλο κι έπεφτε το νούμερο, τόσο που τα πάνω από 1.000 σου ’ρχόνταν μια χαρά, 6,00 δρχ. το ένα. Κοψοχρονιά.

Ρεύμα 50 περιόδων, 220/380 βολτ. Δηλαδή 50 περιόδων ανά δευτερόλεπτο. Δηλαδή 50 Hertz για να συνεννοούμαστε. Αυτό το ρεύμα, σ’ αυτές τις τιμές. Από 1ης Ιανουαρίου 1934 και μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως.

Ήδη τον προηγούμενο χρόνο είχε πυρποληθεί το Ράιχσταγκ και τώρα ο Χίτλερ εξαπέλυε τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Ο Χίντενμπουργκ θα πέθαινε, η Ιαπωνία θα έπαυε να αναγνωρίζει τις Συνθήκες της Ουάσιγκτον και ο Τσόρτσιλ έκανε ό,τι μπορούσε για να αφυπνίσει το Βρετανικό Κοινοβούλιο. Ο Τζέιμς Χίλτον εξέδιδε το Γκουντ Μπάι Μίστερ Τσιπς —ανάρπαστο θα γινόταν— και το ίδιο ευπώλητος θα γινόταν και ο Φόνος σε Τρεις Πράξεις τής Αγκάθα Κρίστι.

Έχουν περάσει μόλις καμιά δεκαριά χρόνια, δώδεκα για την ακρίβεια από τη Μικρασιατική Καταστροφή και σε μόλις δύο θα γίνει το Κίνημα του Μεταξά. Γεννιέται ο Βασίλης Φωτόπουλος, ο Γιάννης Γκοβόστης, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ο Χρήστος Λαμπράκης, η Κάκια Αναλυτή, ο Αλκέτας Παναγούλιας και ο Δημήτρης Μυταράς. Κι ο Νίκος Κούρκουλος.

Και τα κορίτσια, η Ρίκα Διαλυνά και η Μάγκι Σμιθ, η Σοφία Λόρεν η Μπριζίτ Μπαρντό κι η Νάνα Μούσχουρη. Κι ο Βασίλης Βασιλικός. Και η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη. Και η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Εσείς εδώ φτάχνετε ένα... έτσι... όλο σαντιγί... που έχει αποκάτω... όλο... σοκολάτα – όχι, αποπάνω είναι η σοκολάτα... κι έχει... πώς να σ’ πω... είναι όλο... ε... μέσα σ’ ένα γυάλινο μπολ – όχι, δε θέλω να το μάθω – θέλω να το φάω.

Όταν γυρίζεται η ταινία, το 1963, ο Κωνσταντίνου είναι πια εικοσιεπτά χρονών. Δολοφονείται ο Λαμπράκης, ο Καραμανλής παραιτείται, Κένεντι τέλος, και τα δύο κανταΐφια έχουν πάει δέκα ολόκληρες δραχμές.

----------------------------------------

Ευχαριστίες στον Δημήτρη Φύσσα για το τεκμήριο.