Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαντιάγκο

Ο Αουρέλιο ντε Σάντος Οτέρο ήταν διαπρεπής σκόλαρ. Φιλόλογο ι οριενταλίστα ι τεόλογο εσπανιόλ. Σοφός άνθρωπος. Πρόσφατα τον χάσαμε, το 2022. Δόκτωρ εν λα φιλολοχία εσλάβα ι οριεντάλ. Αυτός ήταν που το ’χε βαφτίσει Προτοεβανγχέλιο δε Σαντιάγο. Πρωτοευαγγέλιο του Σαντιάγκο, δηλαδή. Τι δουλειά είχε το Σαντιάγκο; Καμία. Δεν πρόκειται για το Σαντιάγκο της Χιλής. Πρόκειται για το όνομα. Το έδωσε στην πρωτεύουσα ο Πέδρο δε Βαλβίδια, όταν ίδρυσε την πόλη το 1541. Την ονόμασε Σαντιάγο δε Νουέβο Εξτρέμο γιατί ο ίδιος ήταν από την Εξτρεμαδούρα, και διότι ο φύλακας άγιος της Ισπανίας ήταν ο Ιάκωβος. Που στα ύστερα βαρβαρολατινικά ήταν ο Σάνκτου Γιακόμπου. Που μπερδεύτηκε με τον Άγιο Ντιντάκτους τής Αλκαλά. Τον Άγιο Ντιέγκο. Κι ύστερα έμπλεξαν. Σαντιάγκο. Έτσι είναι ο Άγιος Ιάκωβος εν ελ εσπανιόλ. Σαντιάγκο. Μικρός είναι ο κόσμος.

Τα γράφει για το Προτοεβανγχέλιο ο Οτέρο στο κλασικό του έργο, Λος Εβανχέλιος Απόκριφος. Όπου έχει επιμεληθεί τα κείμενα, ελληνικά και λατινικά, κριτική έκδοση, και μαζί μετάφραση στα ισπανικά, σημειώσεις, σχόλια, βάλε με τον νου σου. Μνημειώδες. Όπου περιλαμβάνεται και το Προτοεβανχέλιο δε Σαντιάγο που λέγαμε, το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου.

Αργά τα βαφτίσαμε Πρωτοευαγγέλια. Τη λέξη την εφηύραν κάτι σοφοί στας Ευρώπας, δέκατος έκτος αιώνας – αυτοί τα ’παν έτσι. Τα χειρόγραφα του συγκεκριμένου, αυτού που αργότερα καθιερώθηκε ως Πρωτευαγγέλιον Ιακώβου, είχαν τίτλους διάφορους: Γένεσις Μαρίας – Ἀποκάλυψις Ιακώβ. Ύστερη λέξη το Πρωτοευαγγέλιο. Θα πει ότι αναφέρεται στα πρώιμα, αυτά που γίναν πριν από τη στιγμή που ξεκινάν την αφήγηση οι Τέσσερις Ευαγγελιστές. Πριν απ’ αυτούς. Τα πρώιμα της ζωής της Παναγίας και του Ιησού. Αυτό, του Ιακώβου, έχει συνταχθεί γύρω στον δεύτερο αιώνα, έτσι πιστεύουμε, και είναι Απόκρυφο – δεν περιλαμβάνεται στην Αγία Γραφή.

Στὴ δὲ παιδούλα προσετίθεντο οἱ μῆνες αὐτῆς. ἐμεγάλωνε. ἐγένετο δὲ διετὴς, καὶ εἶπεν Ἰωακείμ· ἀνάξωμεν αὐτὴν ἐν ναῷ κυρίου νὰ τὴν ἀποδώσωμεν κατὰ πῶς ὑπεσχέθημεν, μὴ καὶ ἀποστείλῃ τίποτε ὁ Κύριος κατὰ πάνω μας καὶ γίνει ἀπρόσδεκτον τὸ δῶρον ἡμῶν. καὶ εἶπεν Ἄννα· ἀναμείνωμεν τὸ τρίτον ἔτος καλύτερα, ὥστε νὰ μὴν ἀναζητήσῃ πατέρα ἢ μητέρα ἡ μικρή. καὶ εἶπεν Ἰωακείμ· ἀναμείνωμεν.

ἐγένετο δὲ τριετὴς ἡ παιδούλα, καὶ εἶπεν Ἰωακείμ· καλέσωμεν τὰς θυγατέρας τῶν Ἑβραίων τὰς ἀμιάντους, καὶ λαβέτωσαν ἀνὰ λαμπάδα, καὶ ἔστωσαν νὰ καῖνε, ἵνα μὴ στραφῇ ἡ παῖς εἰς τὰ ὀπίσω καὶ αἰχμαλωτισθήσεται ἡ καρδία αὐτῆς ἐκ ναοῦ κυρίου. κι ἔτσι ἔκαμαν καὶ ἐποίησαν οὕτως ἕως ἀνέβησαν ἐν ναῷ κυρίου.

καὶ ἐδέξατο τὴν μικρούλα ὁ ἱερεύς, καὶ φιλήσας αὐτὴν εὐλόγησεν καὶ εἶπεν· ἐμεγάλυνεν κύριος ὁ θεὸς τὸ ὄνομά σου ἐν πάσαις ταῖς γενεαῖς ὅλαις· γιὰ σένα ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν θα φανερώσει κύριος ὁ θεὸς τὴ λύτρωσιν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. Καὶ ἐκάθισεν αὐτὴν ἐπὶ τρίτου σκαλιοῦ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔθεσε κύριος ὁ θεὸς χάριν ἐπ’ αὐτήν, καὶ κατεχόρευε τοῖς ποσὶν αὐτῆς, καὶ ἠγάπησεν αὐτὴν πᾶς οἶκος Ἰσραήλ· ὅλοι.

Καὶ κατέβησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς θαυμάζοντες καὶ ἐπαινοῦντες καὶ δοξάζοντες τὸν δεσπότην θεὸν ὅτι οὐκ ἀπεστράφη ἡ παῖς ἐπ’ αὐτούς. ἦν δὲ Μαρία ἐν ναῷ κυρίου ὡσεὶ περιστερὰ νεμομένη καὶ ἐλάμβανε τροφὴν ἐκ χειρὸς ἀγγέλου.

Έτσι γίνηκαν τα πράματα. Ἐγὼ δὲ Ἰάκωβος συνέστειλα ἐμαυτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ δοξάζων τὸν δεσπότην θεὸν τὸν δόντα μοι τὴν σοφίαν τοῦ γράψαι τὴν ἱστορίαν ταύτην. Καὶ τὴν ἔγραψα.

Καὶ ἔσται ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν φοβουμένων τὸν κύριον. Ἀμήν.

Εἰρήνη τῷ γράψαντι καὶ τῷ ἀναγινώσκοντι.


------------------------

The Protevangelium of James. Introduced, edited & translated by J. K. Elliott. With a commentary by Patricia M. Rumsey. 2022, Brepols.














Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σημεία

Καὶ ἐκόντευε νὰ παρέλθῃ ἡ μέρα τῆς πεντηκοστῆς, καὶ ἦσαν ἅπαντες μαζεμένοι ὁμόθυμοι. Καὶ ἐγένετο ἐξαίφνης ἐξ οὐρανοῦ ἦχος, ὥσπερ πνοὴ βιαία νὰ ὁρμᾷ ὁποῦ ἦσαν καθήμενοι, καὶ ἐγέμισεν ὁ οἶκος ὅλος. Και ὡσὰν να ἐξεχωρίστηκαν γλῶσσες φωτιᾶς, ἔκατσε καθεμιὰ στὸν καθένα τους, κι ἐγέμισαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν λαλιαῖς ἄλλες, καθὼς ποὺ τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς καὶ μιλοῦσαν. Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ κατοικοῦσαν Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους ὑπὸ τὸν ἥλιον. Γενομένης δὲ τῆς βοῆς ταύτης, ἐμαζεύθη πλῆθος. Καὶ τὰ ἔχασαν, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος στὴν δική του τὴν λαλιὰν νὰ τοῦ μιλούν. Κι ἐξίσταντο πάντες κι ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους: καλὰ, Γαλιλαῖοι δὲν εἶναι πάντες αὐτοὶ οἱ λαλοῦντες; πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τη δική του τὴν λαλιά, τὴν μητρική; Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς Κυρήνης, καὶ οἱ παρεπιδημοῦντες ...

Σαρανταπέντε

Σαρανταπέντε είναι. Δε μπορεί. Κάποιος απ’ όλους θα ’ναι δικός σου. Γνωστός, φίλος, φίλος φίλου, φίλη, φιλεναδοφίλη – έχουμε απ’ όλα. Γιάννης και να γειάνεις είναι διπλανά, δεν είναι; Μπα. Ρίμα κάνει, τον κορέκτορα μπερδεύει, αλλά δεν έχει σχέση. Ή, νομίζεις ότι Ιωάννης κάτι έχει με αυγή. Το φως. Αλλά ούτε. Δεν είναι καν ελληνικά. Εβραίικα είναι. Yəhôḥānān (יהוחנן) και πιο σύντομα Yôḥānān (יוחנן). Δεν είμαστε και πολύ  μακριά από τον Εβραίο Θοδωρή. Το όνομα θα πει δώρο Θεού ή ο Θεός γενναιόδωρος. Παίζει κι έτσι, παίζει κι αλλιώς. Όπως το πάρεις. Κι έχουμε και τον Yaḥyā (يحيى). Αραβικά. Στο Κοράνι, στο Σουράτ Μαριάμ, ο γιός τού ηλικιωμένου Ζαχαρία και της επίσης ηλικιωμένης και στείρας γυναίκας του (19:1-15). Που όμως το Βιβλικό του όνομα είναι Yūḥannā (يوحنا). Όπως και να ΄χει, όχι σαρανταπέντε – εκατόν πέντε είναι, ζωή να ’χουν. Και τους ξέρουμε όλους. John F. Kennedy, Joan Baez, Johnny Depp, Jane Fonda, Janet Jackson, Janis Joplin, Jean Simmons για να πιάσουμε τους αγγλοτέτοιους....

Super flumina Babylonis

Super flumina Babylonis ilic sedimus et flevimus dum recordaremur tui, Sion in salicibus in medio eius suspendimus organa nostra. Στους ποταμούς της Βαβυλώνος εκεί καθίσαμε και κλάψαμε ενώ σε αναθυμόμασταν, Σιών (και) πάνω στις ιτιές, καταμεσής (της Βαβυλώνος) κρεμάσαμε τα όργανά μας. Πρόκειται για τους στίχους από τον Ψαλμό 136 κατά την εβραϊκή αρίθμηση (137 στη Βουλγκάτα), διάπυρη στιγμή του διωγμού, παρακάτω στη Μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα: Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσαμεν καὶ ἐκλαύσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιών· ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν· Οι Εβραίοι είναι εξόριστοι στους ποταμούς της Βαβυλώνας. Υποδουλωμένοι πλέον, θυμούνται την Ιερουσαλήμ και θρηνούν. Κι εκεί, στη Βαβυλώνα, πάνω στις ιτιές, κρεμούν το τραγούδι τους και δε θα το ξαναπιάσουν. Γιατί αυτοί που τους έφεραν εκεί, τους ζήτησαν να ψάλουν ιερά τραγούδια. Και τους έλεγαν: ψάλετέ μας τα ιερά άσματά σας, της Σιών. Κι οι Εβραίοι έλεγαν: πώς θα ψάλουμε εδώ τα ιερά μας άσματα; εδώ, στην...